Vær opmærksom på, at teksten er maskingenkendt og ikke nødvendigvis akkurat.
a)
Æn ær then nokær ær swa boor utæn withær at han boor
utæ a høghræ toft. ællær han skiutær ut gard [T] a an-
nærs manz akær. ællær tho a toft ændæ. at han skiutær
thær gard [!] uppa [!]. tha hin ær akæræn a. callæ
grannæ withær. oc the gangæ til mæth hanum. MNo
DgL.V.208.d. (ErL.AM455).