Vær opmærksom på, at teksten er maskingenkendt og ikke nødvendigvis akkurat.
[S^dr.; ..] Men ær thet sa, Ath fadheren seer sønsens
[29] ondgerninger, Ok han straffer^ ok ræffser barneth
Ekke, [1] sa ath thet forlader sin ondscapp, Tha syn-
der fadheren ther [2] inne. Men doch ær han ekke skyl-
digh J then syndh, Mæn [3] synder doch stoorligh, Ath
han ekke aff holder barneth [4] Ffor synden. Men doch
gaar ekke then eenes syndh pa [5] then annen.
ID ,_¦_._ Sydr. 135-136,